Sauna fińska, parowa czy infrared — różnice

Trzy zupełnie różne rzeczy, które w potocznym języku nazywa się tak samo. Różnią się nie tylko temperaturą, ale i tym, jak działają na organizm, ile kosztują w użyciu i czy w ogóle da się je postawić w ogrodzie. Sauna beczka to zawsze wariant fiński.

Sauna fińska — sucha

80–100 °C przy wilgotności 10–20 %. Ciepło suche i ostre, przenoszone przez gorące powietrze.

Polewanie kamieni daje krótkie uderzenie pary i chwilowy, gwałtowny skok odczuwalnej temperatury — to jest ten moment, dla którego wiele osób w ogóle chodzi do sauny. Fińskie słowo na to zjawisko, löyly, nie ma odpowiednika w innych językach.

Nagrzewa się 30–45 minut. To wariant klasyczny i to on jest w saunie beczce, niezależnie od tego, czy piec jest na drewno, czy elektryczny.

Łaźnia parowa

45–55 °C przy wilgotności bliskiej 100 %. Temperatura niższa, ale odczuwana jako cięższa — pot nie odparowuje, więc organizm gorzej się chłodzi.

Wymaga generatora pary, całkowicie szczelnej kabiny odpornej na wilgoć i odprowadzenia wody. W drewnianej konstrukcji ogrodowej praktycznie się tego nie robi: para skropliłaby się w drewnie i zniszczyła je w ciągu kilku sezonów.

To rozwiązanie do wnętrz, wykończone płytkami albo akrylem, i wymaga poważnej instalacji.

Kabina na podczerwień

40–60 °C. Promienniki grzeją bezpośrednio ciało, a nie powietrze — dlatego przy tak niskiej temperaturze i tak się pocisz.

Nagrzewa się w kilkanaście minut i zużywa niewiele prądu. Nie wymaga zasilania trójfazowego, co bywa argumentem rozstrzygającym.

Ale to inne doświadczenie: nie ma pary, nie ma polewania kamieni, nie ma tego uderzenia gorąca. Wiele osób nie uznaje jej za saunę i po pierwszej wizycie w prawdziwej fińskiej rozumie dlaczego.

Co się z czym porównuje

Fińska i infrared to nie jest wybór między lepszym a gorszym, tylko między dwoma różnymi rzeczami. Fińska to intensywność i rytuał, infrared to wygoda i niski próg wejścia.

Łaźnia parowa jest najbliższa fińskiej pod względem odczucia intensywności, ale wymaga zupełnie innej konstrukcji.

Co można postawić w ogrodzie

Fińską — czyli beczkę albo kabinę z piecem. To jedyny wariant przewidziany do stania na zewnątrz przez cały rok.

Parowa i infrared to rozwiązania do wnętrz. Infrared teoretycznie da się zamknąć w ogrodowej kabinie, ale elektronika promienników źle znosi wilgoć i mróz, a przy 40 °C zimą kontrast z otoczeniem przestaje działać.

Krótka odpowiedź

Chcesz sauny w ogrodzie, z parą, z rytuałem i z wyjściem na mróz — fińska, czyli beczka.

Chcesz się szybko rozgrzać w mieszkaniu, bez instalacji i bez wilgoci — infrared.

Chcesz łaźni parowej — to inwestycja w łazienkę, nie w ogród.